Baba Bulleh Shah
ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ

Punjabi Writer
  

ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ

ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ (੧੬੮੦-੧੭੫੮) ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਫੀ ਕਾਵਿ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਇਕ ਚਮਕਦੇ ਸਿਤਾਰੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਵਿ ਰਚਨਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਤਾ ਤੇ ਡਿਗਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਿਰਦਾਰ 'ਤੇ ਇਕ ਤਿੱਖਾ ਵਿਅੰਗ ਹੈ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚੋਂ ਲਏ ਅਲੰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਜਾਦੂਈ ਲੈਅ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰੀ ਹੈ । ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਬੜੀ ਬਹਾਦੁਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਾਕਮਾਂ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਤਾ ਵਿਰੁੱਧ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਈ । ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਜੀ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਰਾਈਟਰ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀਆਂ, ਦੋਹੜੇ, ਬਾਰਾਂਮਾਹ, ਅਠਵਾਰਾ, ਗੰਢਾਂ ਅਤੇ ਸੀਹਰਫ਼ੀਆਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ ।

ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ

ਉਲਟੀ ਗੰਗ ਬਹਾਇਉ ਰੇ ਸਾਧੋ, ਤਬ ਹਰ ਦਰਸਨ ਪਾਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਉਲਟੇ ਹੋਰ ਜ਼ਮਾਨੇ ਆਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਉੱਠ ਗਏ ਗਵਾਂਢੋਂ ਯਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਉੱਠ ਜਾਗ ਘੁਰਾੜੇ ਮਾਰ ਨਹੀਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਅਬ ਹਮ ਗੁੰਮ ਹੂਏ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਅਬ ਕਿਉਂ ਸਾਜਨ ਚਿਰ ਲਾਇਓ ਰੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਅਬ ਲਗਨ ਲਗੀ ਕਿਹ ਕਰੀਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਅਪਣੇ ਸੰਗ ਰਲਾਈਂ ਪਿਆਰੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਅਲਫ਼ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨਾਲ ਰੱਤਾ ਦਿਲ ਮੇਰਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦਿਲ ਜਾਨੀ ਪਿਆਰਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਅੰਮਾਂ ਬਾਬੇ ਦੀ ਭਲਿਆਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਆਓ ਸਈਓ ਰਲ ਦਿਉ ਨੀ ਵਧਾਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਆਓ ਫ਼ਕੀਰੋ ਮੇਲੇ ਚਲੀਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਆ ਸਜਣ ਗਲ ਲੱਗ ਅਸਾਡੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਸਾਰ ਲੈ ਮੇਰੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਐਸਾ ਜਗਿਆ ਗਿਆਨ ਪਲੀਤਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਐਸਾ ਮਨ ਮੇਂ ਆਇਓ ਰੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਇਸ ਨੇਹੁੰ ਦੀ ਉਲਟੀ ਚਾਲ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਨਾਲ ਕੇਹੀ ਕੀਤੀ, ਲੋਕ ਮਰੇਂਦੇ ਤਅਨੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਇਸ਼ਕ ਹਕੀਕੀ ਨੇ ਮੁੱਠੀ ਕੁੜੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਨਵੀਓਂ ਨਵੀਂ ਬਹਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਇਹ ਅਚਰਜ ਸਾਧੋ ਕੌਣ ਕਹਾਵੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਇਹ ਦੁਖ ਜਾ ਕਹੂੰ ਕਿਸ ਆਗੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਇਕ ਅਲਫ਼ ਪੜ੍ਹੋ ਛੁੱਟਕਾਰਾ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਇਕ ਨੁਕਤਾ ਯਾਰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਇਕ ਨੁਕਤੇ ਵਿਚ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਇਕ ਰਾਂਝਾ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜੀਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਇਲਮੋਂ ਬੱਸ ਕਰੀਂ ਓ ਯਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਸਈਓ ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਾਜਨ ਪਾਇਉ ਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਸਦਾ ਮੈਂ ਸਾਹਵਰਿਆਂ ਘਰ ਜਾਣਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਸਭ ਇਕੋ ਰੰਗ ਕਪਾਹੀਂ ਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕੋਲੋਂ ਤਨ ਦਾ ਲਹੂ ਛਾਣੀ ਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਸਾਈਂ ਛੁਪ ਤਮਾਸ਼ੇ ਨੂੰ ਆਇਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੱਖੜਾ ਮੋੜ ਵੇ ਪਿਆਰਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਸਾਨੂੰ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਸੁਨੋ ਤੁਮ ਇਸ਼ਕ ਕੀ ਬਾਜ਼ੀ, ਮਲਾਇਕ ਹੈ ਕਹਾਂ ਰਾਜ਼ੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ ਨੀ ਮਾਏ, ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਹੱਥੀ ਢਿਲਕ ਗਈ ਮੇਰੇ ਚਰਖੇ ਦੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਹਾਜੀ ਲੋਕ ਮੱਕੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਹਿਜਾਬ ਕਰੇਂ ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਕੋਲੋਂ, ਕਦ ਤਕ ਹੁਕਮ ਚਲਾਵੇਂਗਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਹਿੰਦੂ ਨਾ ਨਹੀਂ ਮੁਸਲਮਾਨ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਹੁਣ ਕਿਸ ਥੀਂ ਆਪ ਛੁਪਾਈਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਪਛਾਣੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋ ਗਈ ਨੀ ਕੁਝ ਹੋਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਲਖਿਆ ਸੋਹਣਾ ਯਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਹੋਰੀ ਖੇਲੂੰਗੀ ਕਹਿ ਬਿਸਮਿਲਾਹ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਤਾਈ ਨੂੰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕਦੀ ਮੋੜ ਮੁਹਾਰਾਂ ਢੋਲਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕਪੂਰੀ ਰੇਵੜੀ ਕਿਉਂ ਕਰ ਲੜੇ ਪਤਾਸੇ ਨਾਲ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕਰ ਕੱਤਣ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕੁੜੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕੱਤ ਕੁੜੇ ਨਾ ਵੱਤ ਕੁੜੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕਿਉਂ ਓਹਲੇ ਬਹਿ ਬਹਿ ਝਾਕੀ ਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕਿਉਂ ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕਿਉਂ ਲੜਨਾ ਹੈਂ ਕਿਉਂ ਲੜਨਾ ਹੈਂ ਗ਼ੈਰ ਗੁਨਾਹੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕੀਹਨੂੰ ਲਾ-ਮਕਾਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹੋ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕੀ ਕਰਦਾ ਨੀ ਕੋਈ ਪੁੱਛੋ ਖਾਂ ਦਿਲਬਰ ਕੀ ਕਰਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕੀ ਕਰਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਜੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕੀ ਜਾਣਾਂ ਮੈਂ ਕੋਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕੀ ਬੇਦਰਦਾਂ ਸੰਗ ਯਾਰੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕੇਹੇ ਲਾਰੇ ਦੇਨਾ ਏਂ ਸਾਨੂੰ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਈਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਕੌਣ ਆਇਆ ਪਹਿਨ ਲਿਬਾਸ ਕੁੜੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਖੇਡ ਲੈ ਵਿਚ ਵਿਹੜੇ ਘੁੰਮੀ ਘੁੰਮ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਖ਼ਾਕੀ ਖ਼ਾਕ ਸਿਉਂ ਰਲ ਜਾਣਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਗੱਲ ਰੌਲੇ ਲੋਕਾਂ ਪਾਈ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਗੁਰ ਜੋ ਚਾਹੇ ਸੋ ਕਰਦਾ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਘਰ ਮੇਂ ਗੰਗਾ ਆਈ ਸੰਤੋ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਘੜਿਆਲੀ ਦਿਉ ਨਿਕਾਲ ਨੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਘੁੰਘਟ ਓਹਲੇ ਨਾ ਲੁੱਕ ਸਜਣਾ (ਸੋਹਣਿਆਂ)-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਘੁੰਘਟ ਚੁੱਕ ਓ ਸਜਣਾ, ਹੁਣ ਸ਼ਰਮਾਂ ਕਾਹਨੂੰ ਰੱਖੀਆਂ ਵੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਚਲੋ ਦੇਖੀਏ ਉਸ ਮਸਤਾਨੜੇ ਨੂੰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਕਰੀਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਨੂੰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਜਿਸ ਤਨ ਲੱਗਿਆ ਇਸ਼ਕ ਕਮਾਲ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਜਿਚਰ ਨਾ ਇਸ਼ਕ ਮਜਾਜ਼ੀ ਲਾਗੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਜਿੰਦ ਕੁੜਿਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਜੋ ਰੰਗ ਰੰਗਿਆ ਗੂੜ੍ਹਾ ਰੰਗਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਟੁੱਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛੁਪ ਆਇਆ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਟੂਣੇ ਕਾਮਣ ਕਰਕੇ ਨੀ ਮੈਂ ਪਿਆਰਾ ਯਾਰ ਮਨਾਵਾਂਗੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਢੋਲਾ/ਮਉਲਾ ਆਦਮੀ ਬਣ ਆਇਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਤਾਂਘ ਮਾਹੀ ਦੀ ਜਲੀਆਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਤੁਸੀਂ ਆਓ ਮਿਲ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਤੂੰ ਕਿਧਰੋਂ ਆਇਆ ਕਿਧਰ ਜਾਣਾ, ਆਪਣਾ ਦੱਸ ਟਿਕਾਣਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਤੂੰ ਨਹੀਉਂ ਮੈਂ ਨਾਹੀਂ ਵੇ ਸੱਜਣਾ, ਤੂੰ ਨਹੀਉਂ ਮੈਂ ਨਾਹੀਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਇਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਤੈਂ ਕਿਤ ਪਰ ਪਾਉਂ ਪਸਾਰਾ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਦਿਲ ਲੋਚੇ ਮਾਹੀ ਯਾਰ ਨੂੰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਨਾ ਜੀਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨ ਨਾ ਜੀਵਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਨਿੱਤ ਪੜ੍ਹਨਾ ਏਂ ਇਸਤਗ਼ੱਫ਼ਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਨੀ ਸਈਓ ਮੈਂ ਗਈ ਗਵਾਚੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਨੀ ਕੁਟੀਚਲ ਮੇਰਾ ਨਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਨੀ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗੜਾ ਇਸ਼ਕ ਅਵੱਲ ਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਨੀ ਮੈਂ ਹੁਣ ਸੁਣਿਆ ਇਸ਼ਕ ਸ਼ਰ੍ਹਾ ਕੀ ਨਾਤਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਨੀ ਮੈਂ ਕਮਲੀ ਹਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਪਰਦਾ ਕਿਸ ਤੋਂ ਰਾਖੀਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਪੜਤਾਲਿਉ ਹੁਣ ਆਸ਼ਕ ਕਿਹੜੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਪੱਤੀਆਂ ਲਿਖੂੰਗੀ ਮੈਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਪਾਣੀ ਭਰ ਭਰ ਗਈਆਂ ਸੱਭੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਪਿਆਰਿਆ ਸੰਭਲ ਕੇ ਨੇਹੁੰ ਲਾ ਪਿੱਛੋਂ ਪਛਤਾਵੇਂਗਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਪਿਆਰਿਆ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠੜਾ ਨਾ ਲੱਗਦਾ ਸ਼ੋਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਪਿਆਰੇ ਬਿਨ ਮਸਲ੍ਹਤ ਉੱਠ ਜਾਣਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਪੀਆ ਪੀਆ ਕਰਤੇ ਹਮੀਂ ਪੀਆ ਹੋਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਫ਼ਸੁਮਾ ਵਜਉਲ-ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੱਸਨਾ ਏਂ ਅੱਜ ਓ ਯਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਬਹੁੜੀਂ ਵੇ ਤਬੀਬਾ ਮੈਂਡੀ ਜਿੰਦ ਗਈਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਬੱਸ ਕਰ ਜੀ ਹੁਣ ਬੱਸ ਕਰ ਜੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਬੰਸੀ ਕਾਹਨ ਅਚਰਜ ਬਜਾਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਕੀ ਜਾਣਾ ਮੈਂ ਕੌਣ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਕੀ ਜਾਣੇ ਜ਼ਾਤ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਕੌਣ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵਣ ਆਈਆਂ, ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਭਰਜਾਈਆਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਬੇਹੱਦ ਰਮਜ਼ਾਂ ਦਸਦਾ ਨੀਂ, ਢੋਲਣ ਮਾਹੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਭਰਵਾਸਾ ਕੀ ਆਸ਼ਨਾਈ ਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਭਾਵੇਂ ਜਾਣ ਨਾ ਜਾਣ ਵੇ ਵਿਹੜੇ ਆ ਵੜ ਮੇਰੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਭੈਣਾਂ ਮੈਂ ਕੱਤਦੀ ਕੱਤਦੀ ਹੁੱਟੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮਨ ਅਟਕਿਉ ਸ਼ਾਮ ਸੁੰਦਰ ਸੋਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮਾਏ ! ਨਾ ਮੁੜਦਾ ਇਸ਼ਕ ਦੀਵਾਨਾ, ਸ਼ਹੁ ਨਾਲ ਪਰੀਤਾਂ ਲਾ ਕੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮਾਹੀ ਵੇ ਤੈਂ ਮਿਲਿਆਂ ਸਭ ਦੁੱਖ ਹੋਵਣ ਦੂਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮਿਲ ਲਉ ਸਹੇਲੜੀਓ ਮੇਰੀ ਰਾਜ ਗਹੇਲੜੀਓ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮਿੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਕਾਰਨ ਨੀ ਮੈਂ ਲੋਕ ਉਲ੍ਹਾਮੇਂ ਲੈਨੀ ਹਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੁਰਲੀ ਬਾਜ ਉਠੀ ਅਣਘਾਤਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੁੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੂੰਹ ਆਈ ਬਾਤ ਨਾ ਰਹਿੰਦੀ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੇਰਾ ਰਾਂਝਾ ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੇਰੇ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਮਾਹੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਪੀਆ ਹਮਾਰਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੇਰੇ ਨੌਸ਼ਹੁ ਦਾ ਕਿਤ ਮੋਲ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੇਰੀ ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚੋਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੇਰੇ ਮਾਹੀ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਹੁਲਾਰੇ ਦੇਂਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦਾ ਸੁਨੇਹੜਾ ਤੂੰ ਝਬ ਲਿਆਵੀਂ ਵੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗਵਾਤੀ ਮੈਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ ਆਪ ਲੱਦ ਗਏ ਮੈਂ ਵਿਚ ਕੀ ਤਕਸੀਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਅਵੱਲੜੇ ਦੀ ਪੀੜ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਂ ਉਡੀਕਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਕਦੀ ਆ ਕਰ ਫੇਰਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਕਰ ਜਾਵਾਂ ਕਾਅਬੇ ਨੂੰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਂ ਕੁਸੁੰਬੜਾ ਚੁਣ ਚੁਣ ਹਾਰੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਂ ਗੱਲ ਓਥੇ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਂ ਚੂਹਰੇਟੜੀ ਆ ਸੱਚੇ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਸਰਕਾਰੋਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਂ ਚੂਹਰੇਟੜੀ ਆ ਸੱਚੇ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਦਰਬਾਰੋਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਂ ਪਾ ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਨੱਸਨਾ ਹਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਏ ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਂ ਪੁੱਛਾਂ ਸ਼ਹੁ ਦੀਆਂ ਵਾਟਾਂ ਨੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਂ ਬੇ-ਕੈਦ ਮੈਂ ਬੇ-ਕੈਦ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਨਾ ਰਹਿ ਗਈ ਰਾਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਰਹੁ ਰਹੁ ਉਏ ਇਸ਼ਕਾ ਮਾਰਿਆ ਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਰਾਤੀਂ ਜਾਗੇਂ ਕਰੇਂ ਇਬਾਦਤ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀੜਾ ਬਣ ਆਇਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਰਾਂਝਾ ਰਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਨੀ ਮੈਂ ਆਪੇ ਰਾਂਝਾ ਹੋਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਰੈਣ ਗਈ ਲਟਕੇ (ਲੁੜਕੇ) ਸਭ ਤਾਰੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਰੋਜ਼ੇ ਹੱਜ ਨਿਮਾਜ਼ ਨੀ ਮਾਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਲਣਤਰਾਨੀ ਦੱਸ ਕੇ ਜਾਨੀ ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਮੁੱਖ ਛੁਪਾਇਆ ਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਵੱਤ ਨਾ ਕਰਸਾਂ ਮਾਣ ਰੰਝੇਟੇ ਯਾਰ ਦਾ ਵੇ ਅੜਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਵੱਲ ਪਰਦੇ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਯਾਰ ਆਪੇ ਮੇਲ ਮਿਲਾਇਆ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਵਾਹ ਸੋਹਣਿਆਂ ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਅਜਾਇਬ ਲਟਕਾਂ ਨਾਲ ਚਲੇਂਦੇ ਓ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਵਾਹ ਵਾਹ ਛਿੰਝ ਪਈ ਦਰਬਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਵਾਹ ਵਾਹ ਰਮਜ਼ ਸਜਣ ਦੀ ਹੋਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਵੇਖੋ ਨੀ ਸ਼ਹੁ ਇਨਾਇਤ ਸਾਈਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਵੇਖੋ ਨੀ ਕੀ ਕਰ ਗਿਆ ਮਾਹੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਵੇਖੋ ਨੀ ਪਿਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਸੁਫਨੇ ਮੇਂ ਛਲ ਗਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ