ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ (੧੬੮੦-੧੭੫੮) ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਫੀ ਕਾਵਿ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਇਕ ਚਮਕਦੇ ਸਿਤਾਰੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਵਿ ਰਚਨਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਤਾ ਤੇ ਡਿਗਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਿਰਦਾਰ 'ਤੇ ਇਕ ਤਿੱਖਾ ਵਿਅੰਗ ਹੈ ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚੋਂ ਲਏ ਅਲੰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਜਾਦੂਈ ਲੈਅ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰੀ ਹੈ ।
ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਬੜੀ ਬਹਾਦੁਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਾਕਮਾਂ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਤਾ ਵਿਰੁੱਧ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਈ ।
ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਜੀ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਰਾਈਟਰ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀਆਂ, ਦੋਹੜੇ, ਬਾਰਾਂਮਾਹ, ਅਠਵਾਰਾ, ਗੰਢਾਂ ਅਤੇ ਸੀਹਰਫ਼ੀਆਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ ।
|
|
ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ
|
ਉਲਟੀ ਗੰਗ ਬਹਾਇਉ ਰੇ ਸਾਧੋ, ਤਬ ਹਰ ਦਰਸਨ ਪਾਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਉਲਟੇ ਹੋਰ ਜ਼ਮਾਨੇ ਆਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਉੱਠ ਗਏ ਗਵਾਂਢੋਂ ਯਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਉੱਠ ਜਾਗ ਘੁਰਾੜੇ ਮਾਰ ਨਹੀਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਅਬ ਹਮ ਗੁੰਮ ਹੂਏ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਅਬ ਕਿਉਂ ਸਾਜਨ ਚਿਰ ਲਾਇਓ ਰੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਅਬ ਲਗਨ ਲਗੀ ਕਿਹ ਕਰੀਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਅਪਣੇ ਸੰਗ ਰਲਾਈਂ ਪਿਆਰੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਅਲਫ਼ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨਾਲ ਰੱਤਾ ਦਿਲ ਮੇਰਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦਿਲ ਜਾਨੀ ਪਿਆਰਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਅੰਮਾਂ ਬਾਬੇ ਦੀ ਭਲਿਆਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਆਓ ਸਈਓ ਰਲ ਦਿਉ ਨੀ ਵਧਾਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਆਓ ਫ਼ਕੀਰੋ ਮੇਲੇ ਚਲੀਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਆ ਸਜਣ ਗਲ ਲੱਗ ਅਸਾਡੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਸਾਰ ਲੈ ਮੇਰੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਐਸਾ ਜਗਿਆ ਗਿਆਨ ਪਲੀਤਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਐਸਾ ਮਨ ਮੇਂ ਆਇਓ ਰੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਇਸ ਨੇਹੁੰ ਦੀ ਉਲਟੀ ਚਾਲ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਨਾਲ ਕੇਹੀ ਕੀਤੀ, ਲੋਕ ਮਰੇਂਦੇ ਤਅਨੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਇਸ਼ਕ ਹਕੀਕੀ ਨੇ ਮੁੱਠੀ ਕੁੜੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਨਵੀਓਂ ਨਵੀਂ ਬਹਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਇਹ ਅਚਰਜ ਸਾਧੋ ਕੌਣ ਕਹਾਵੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਇਹ ਦੁਖ ਜਾ ਕਹੂੰ ਕਿਸ ਆਗੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਇਕ ਅਲਫ਼ ਪੜ੍ਹੋ ਛੁੱਟਕਾਰਾ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਇਕ ਨੁਕਤਾ ਯਾਰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਇਕ ਨੁਕਤੇ ਵਿਚ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਇਕ ਰਾਂਝਾ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜੀਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਇਲਮੋਂ ਬੱਸ ਕਰੀਂ ਓ ਯਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਸਈਓ ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਾਜਨ ਪਾਇਉ ਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਸਦਾ ਮੈਂ ਸਾਹਵਰਿਆਂ ਘਰ ਜਾਣਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਸਭ ਇਕੋ ਰੰਗ ਕਪਾਹੀਂ ਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕੋਲੋਂ ਤਨ ਦਾ ਲਹੂ ਛਾਣੀ ਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਸਾਈਂ ਛੁਪ ਤਮਾਸ਼ੇ ਨੂੰ ਆਇਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੱਖੜਾ ਮੋੜ ਵੇ ਪਿਆਰਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਸਾਨੂੰ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਸੁਨੋ ਤੁਮ ਇਸ਼ਕ ਕੀ ਬਾਜ਼ੀ, ਮਲਾਇਕ ਹੈ ਕਹਾਂ ਰਾਜ਼ੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ ਨੀ ਮਾਏ, ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਹੱਥੀ ਢਿਲਕ ਗਈ ਮੇਰੇ ਚਰਖੇ ਦੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਹਾਜੀ ਲੋਕ ਮੱਕੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਹਿਜਾਬ ਕਰੇਂ ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਕੋਲੋਂ, ਕਦ ਤਕ ਹੁਕਮ ਚਲਾਵੇਂਗਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਹਿੰਦੂ ਨਾ ਨਹੀਂ ਮੁਸਲਮਾਨ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਹੁਣ ਕਿਸ ਥੀਂ ਆਪ ਛੁਪਾਈਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਪਛਾਣੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋ ਗਈ ਨੀ ਕੁਝ ਹੋਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਹੁਣ ਮੈਂ ਲਖਿਆ ਸੋਹਣਾ ਯਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਹੋਰੀ ਖੇਲੂੰਗੀ ਕਹਿ ਬਿਸਮਿਲਾਹ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਤਾਈ ਨੂੰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕਦੀ ਮੋੜ ਮੁਹਾਰਾਂ ਢੋਲਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕਪੂਰੀ ਰੇਵੜੀ ਕਿਉਂ ਕਰ ਲੜੇ ਪਤਾਸੇ ਨਾਲ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕਰ ਕੱਤਣ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕੁੜੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕੱਤ ਕੁੜੇ ਨਾ ਵੱਤ ਕੁੜੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕਿਉਂ ਓਹਲੇ ਬਹਿ ਬਹਿ ਝਾਕੀ ਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕਿਉਂ ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕਿਉਂ ਲੜਨਾ ਹੈਂ ਕਿਉਂ ਲੜਨਾ ਹੈਂ ਗ਼ੈਰ ਗੁਨਾਹੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕੀਹਨੂੰ ਲਾ-ਮਕਾਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹੋ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕੀ ਕਰਦਾ ਨੀ ਕੋਈ ਪੁੱਛੋ ਖਾਂ ਦਿਲਬਰ ਕੀ ਕਰਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕੀ ਕਰਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਜੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕੀ ਜਾਣਾਂ ਮੈਂ ਕੋਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕੀ ਬੇਦਰਦਾਂ ਸੰਗ ਯਾਰੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕੇਹੇ ਲਾਰੇ ਦੇਨਾ ਏਂ ਸਾਨੂੰ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਈਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਕੌਣ ਆਇਆ ਪਹਿਨ ਲਿਬਾਸ ਕੁੜੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਖੇਡ ਲੈ ਵਿਚ ਵਿਹੜੇ ਘੁੰਮੀ ਘੁੰਮ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਖ਼ਾਕੀ ਖ਼ਾਕ ਸਿਉਂ ਰਲ ਜਾਣਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਗੱਲ ਰੌਲੇ ਲੋਕਾਂ ਪਾਈ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਗੁਰ ਜੋ ਚਾਹੇ ਸੋ ਕਰਦਾ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਘਰ ਮੇਂ ਗੰਗਾ ਆਈ ਸੰਤੋ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਘੜਿਆਲੀ ਦਿਉ ਨਿਕਾਲ ਨੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਘੁੰਘਟ ਓਹਲੇ ਨਾ ਲੁੱਕ ਸਜਣਾ (ਸੋਹਣਿਆਂ)-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਘੁੰਘਟ ਚੁੱਕ ਓ ਸਜਣਾ, ਹੁਣ ਸ਼ਰਮਾਂ ਕਾਹਨੂੰ ਰੱਖੀਆਂ ਵੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਚਲੋ ਦੇਖੀਏ ਉਸ ਮਸਤਾਨੜੇ ਨੂੰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਕਰੀਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਨੂੰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਜਿਸ ਤਨ ਲੱਗਿਆ ਇਸ਼ਕ ਕਮਾਲ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਜਿਚਰ ਨਾ ਇਸ਼ਕ ਮਜਾਜ਼ੀ ਲਾਗੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਜਿੰਦ ਕੁੜਿਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਜੋ ਰੰਗ ਰੰਗਿਆ ਗੂੜ੍ਹਾ ਰੰਗਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਟੁੱਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛੁਪ ਆਇਆ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਟੂਣੇ ਕਾਮਣ ਕਰਕੇ ਨੀ ਮੈਂ ਪਿਆਰਾ ਯਾਰ ਮਨਾਵਾਂਗੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਢੋਲਾ/ਮਉਲਾ ਆਦਮੀ ਬਣ ਆਇਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਤਾਂਘ ਮਾਹੀ ਦੀ ਜਲੀਆਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਤੁਸੀਂ ਆਓ ਮਿਲ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਤੂੰ ਕਿਧਰੋਂ ਆਇਆ ਕਿਧਰ ਜਾਣਾ, ਆਪਣਾ ਦੱਸ ਟਿਕਾਣਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਤੂੰ ਨਹੀਉਂ ਮੈਂ ਨਾਹੀਂ ਵੇ ਸੱਜਣਾ, ਤੂੰ ਨਹੀਉਂ ਮੈਂ ਨਾਹੀਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਇਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਤੈਂ ਕਿਤ ਪਰ ਪਾਉਂ ਪਸਾਰਾ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਦਿਲ ਲੋਚੇ ਮਾਹੀ ਯਾਰ ਨੂੰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਨਾ ਜੀਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨ ਨਾ ਜੀਵਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਨਿੱਤ ਪੜ੍ਹਨਾ ਏਂ ਇਸਤਗ਼ੱਫ਼ਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਨੀ ਸਈਓ ਮੈਂ ਗਈ ਗਵਾਚੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਨੀ ਕੁਟੀਚਲ ਮੇਰਾ ਨਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਨੀ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗੜਾ ਇਸ਼ਕ ਅਵੱਲ ਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਨੀ ਮੈਂ ਹੁਣ ਸੁਣਿਆ ਇਸ਼ਕ ਸ਼ਰ੍ਹਾ ਕੀ ਨਾਤਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਨੀ ਮੈਂ ਕਮਲੀ ਹਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਪਰਦਾ ਕਿਸ ਤੋਂ ਰਾਖੀਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਪੜਤਾਲਿਉ ਹੁਣ ਆਸ਼ਕ ਕਿਹੜੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਪੱਤੀਆਂ ਲਿਖੂੰਗੀ ਮੈਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਪਾਣੀ ਭਰ ਭਰ ਗਈਆਂ ਸੱਭੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਪਿਆਰਿਆ ਸੰਭਲ ਕੇ ਨੇਹੁੰ ਲਾ ਪਿੱਛੋਂ ਪਛਤਾਵੇਂਗਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਪਿਆਰਿਆ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠੜਾ ਨਾ ਲੱਗਦਾ ਸ਼ੋਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਪਿਆਰੇ ਬਿਨ ਮਸਲ੍ਹਤ ਉੱਠ ਜਾਣਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਪੀਆ ਪੀਆ ਕਰਤੇ ਹਮੀਂ ਪੀਆ ਹੋਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਫ਼ਸੁਮਾ ਵਜਉਲ-ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੱਸਨਾ ਏਂ ਅੱਜ ਓ ਯਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਬਹੁੜੀਂ ਵੇ ਤਬੀਬਾ ਮੈਂਡੀ ਜਿੰਦ ਗਈਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਬੱਸ ਕਰ ਜੀ ਹੁਣ ਬੱਸ ਕਰ ਜੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਬੰਸੀ ਕਾਹਨ ਅਚਰਜ ਬਜਾਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਕੀ ਜਾਣਾ ਮੈਂ ਕੌਣ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਕੀ ਜਾਣੇ ਜ਼ਾਤ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਕੌਣ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵਣ ਆਈਆਂ, ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਭਰਜਾਈਆਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਬੇਹੱਦ ਰਮਜ਼ਾਂ ਦਸਦਾ ਨੀਂ, ਢੋਲਣ ਮਾਹੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਭਰਵਾਸਾ ਕੀ ਆਸ਼ਨਾਈ ਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਭਾਵੇਂ ਜਾਣ ਨਾ ਜਾਣ ਵੇ ਵਿਹੜੇ ਆ ਵੜ ਮੇਰੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਭੈਣਾਂ ਮੈਂ ਕੱਤਦੀ ਕੱਤਦੀ ਹੁੱਟੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮਨ ਅਟਕਿਉ ਸ਼ਾਮ ਸੁੰਦਰ ਸੋਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮਾਏ ! ਨਾ ਮੁੜਦਾ ਇਸ਼ਕ ਦੀਵਾਨਾ, ਸ਼ਹੁ ਨਾਲ ਪਰੀਤਾਂ ਲਾ ਕੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮਾਹੀ ਵੇ ਤੈਂ ਮਿਲਿਆਂ ਸਭ ਦੁੱਖ ਹੋਵਣ ਦੂਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮਿਲ ਲਉ ਸਹੇਲੜੀਓ ਮੇਰੀ ਰਾਜ ਗਹੇਲੜੀਓ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮਿੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਕਾਰਨ ਨੀ ਮੈਂ ਲੋਕ ਉਲ੍ਹਾਮੇਂ ਲੈਨੀ ਹਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੁਰਲੀ ਬਾਜ ਉਠੀ ਅਣਘਾਤਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੁੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੂੰਹ ਆਈ ਬਾਤ ਨਾ ਰਹਿੰਦੀ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੇਰਾ ਰਾਂਝਾ ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੇਰੇ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਮਾਹੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਪੀਆ ਹਮਾਰਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੇਰੇ ਨੌਸ਼ਹੁ ਦਾ ਕਿਤ ਮੋਲ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੇਰੀ ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚੋਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੇਰੇ ਮਾਹੀ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਹੁਲਾਰੇ ਦੇਂਦਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦਾ ਸੁਨੇਹੜਾ ਤੂੰ ਝਬ ਲਿਆਵੀਂ ਵੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗਵਾਤੀ ਮੈਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ ਆਪ ਲੱਦ ਗਏ ਮੈਂ ਵਿਚ ਕੀ ਤਕਸੀਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਅਵੱਲੜੇ ਦੀ ਪੀੜ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਂ ਉਡੀਕਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਕਦੀ ਆ ਕਰ ਫੇਰਾ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਕਰ ਜਾਵਾਂ ਕਾਅਬੇ ਨੂੰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਂ ਕੁਸੁੰਬੜਾ ਚੁਣ ਚੁਣ ਹਾਰੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਂ ਗੱਲ ਓਥੇ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਂ ਚੂਹਰੇਟੜੀ ਆ ਸੱਚੇ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਸਰਕਾਰੋਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਂ ਚੂਹਰੇਟੜੀ ਆ ਸੱਚੇ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਦਰਬਾਰੋਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਂ ਪਾ ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਨੱਸਨਾ ਹਾਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਏ ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਂ ਪੁੱਛਾਂ ਸ਼ਹੁ ਦੀਆਂ ਵਾਟਾਂ ਨੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਂ ਬੇ-ਕੈਦ ਮੈਂ ਬੇ-ਕੈਦ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਨਾ ਰਹਿ ਗਈ ਰਾਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਰਹੁ ਰਹੁ ਉਏ ਇਸ਼ਕਾ ਮਾਰਿਆ ਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਰਾਤੀਂ ਜਾਗੇਂ ਕਰੇਂ ਇਬਾਦਤ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀੜਾ ਬਣ ਆਇਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਰਾਂਝਾ ਰਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਨੀ ਮੈਂ ਆਪੇ ਰਾਂਝਾ ਹੋਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਰੈਣ ਗਈ ਲਟਕੇ (ਲੁੜਕੇ) ਸਭ ਤਾਰੇ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਰੋਜ਼ੇ ਹੱਜ ਨਿਮਾਜ਼ ਨੀ ਮਾਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਲਣਤਰਾਨੀ ਦੱਸ ਕੇ ਜਾਨੀ ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਮੁੱਖ ਛੁਪਾਇਆ ਈ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਵੱਤ ਨਾ ਕਰਸਾਂ ਮਾਣ ਰੰਝੇਟੇ ਯਾਰ ਦਾ ਵੇ ਅੜਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਵੱਲ ਪਰਦੇ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਯਾਰ ਆਪੇ ਮੇਲ ਮਿਲਾਇਆ ਏ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਵਾਹ ਸੋਹਣਿਆਂ ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਅਜਾਇਬ ਲਟਕਾਂ ਨਾਲ ਚਲੇਂਦੇ ਓ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਵਾਹ ਵਾਹ ਛਿੰਝ ਪਈ ਦਰਬਾਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਵਾਹ ਵਾਹ ਰਮਜ਼ ਸਜਣ ਦੀ ਹੋਰ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਵੇਖੋ ਨੀ ਸ਼ਹੁ ਇਨਾਇਤ ਸਾਈਂ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਵੇਖੋ ਨੀ ਕੀ ਕਰ ਗਿਆ ਮਾਹੀ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
ਵੇਖੋ ਨੀ ਪਿਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਸੁਫਨੇ ਮੇਂ ਛਲ ਗਿਆ-ਬਾਬਾ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ |
|